Geen twijfel meer……

Vorig jaar rond dit tijdstip kreeg ik wat door, wist niet wat het precies was. Een gedachte, een gevoel. In elk geval irritant want het was er gewoon steeds.
Ik zou mijn mobiel gaan verliezen. Op zich niet heel erg want het is handig zo’n ding die van alles kan maar ik vergeet het weleens, geluid staat al 10 jaar uit, ik beslis wanneer ik kijk, te vaak onbereikbaar. Zelfs weken dat ik offline ben, vooral in “Mijn tijd” en de zomer.
Had wel net in december de iPhone 13 van mijn zoon overgenomen, een hele vooruitgang met mijn XS.
Opeens was het een gevoel en geen gedachte, hoe vaker dit doorkwam hoe meer ik erop ging letten wat ik met mijn telefoon deed. Dus goed opbergen in de tas, onthouden waar ik het neer ging leggen. Ik was me er bewust van hoe ik ermee bezig was.
Zo gingen er weken voorbij en moest er ook wel om lachen want was dit nou een “echt” gevoel. Ik twijfelde vorig jaar daar nog weleens aan.
Op een mooie zonnige dag , in een ander land zat ik op een terras. Ik was bezig om leuke foto’s te maken en deed de telefoon in mijn tas! Er gebeurde wat op het terras dicht bij mij, ik keek ernaar en at verder. Nu ik eraan terugdenk weet ik dat ik een gevoel over me heen kreeg.
Toen ik in de bus zat, zocht ik mijn telefoon. ……………………Paniek! Mijn telefoon was weg!
Ik zal je de verdere details besparen want nu alles online is/gaat en een telefoon verliezen in het buitenland met het vliegticket erop, is een geregel.
Was ie kwijtgeraakt of gestolen? De telefoon was in ieder geval weg!
Had ik dan toch niet goed geluisterd naar mijn intuïtie of was het een gave van helderweten. Dit was een les voor mij en ik twijfel niet meer aan mezelf!
