In het verleden kocht ik armbandjes en deed ik mee aan meerdere hardloopwedstrijden met betrekking tot borstkanker.

Waar ik achter ben gekomen, is dat het meeste geld van de “grote” organisaties naar hun eigen promotie gaat en dat een klein deel wordt geschonken aan onderzoek.

Dit onderzoek is al tig jaren bezig en het grootste gedeelte van het geld gaat naar de mensen erachter.

Nog steeds is er geen genezingsmedicijn gevonden, maar krijgen wel steeds meer vrouwen borstkanker.

Toen 10,5 jaar geleden de uitslag kwam dat ik het kankergen BRCA2 droeg, was er alleen maar angst en stress. Deze twee zijn sowieso niet goed voor je gezondheid.

In het begin werd ik aan mijn lot overgelaten of kreeg ik tegenstrijdige antwoorden. Het voelde niet goed en daarom ben ik zelf op onderzoek gegaan.

Maar ja, ik heb niet gestudeerd en zij zullen het wel beter weten, toch?

Ik onderging alles wat mij rustiger zou maken: preventieve operaties, plastische chirurgie en herstellen. O ja, tussendoor ben ik ook nog depressief geweest.

Achteraf is het altijd makkelijk praten, maar ik was toen 37 jaar en de kans op… was 60-80%. Ik had het eigenlijk moeten hebben.

Ik sta er nu helemaal anders in!

De vrouwen om mij heen “zonder” gen kregen het wel. Waarom?

Toen ben ik verder gaan zoeken en kwam ik uit bij het holistische: lichaam, geest en ziel samen. Maar ook de Germaanse kwam ik tegen.

Wat hadden zij in het verleden meegemaakt wat hen nu ziek maakte?

Erg interessant allemaal, alleen wordt dit niet onderzocht.

Want dit is iets wat “geen” geld oplevert!

Denk daar maar eens over na…….

Ja, borstkanker bestaat, dat ontken ik niet. Maar er zit een verhaal achter…… achter elke vrouw (of man)

Lieve groet,

Sarina (oktober 2026)